Türkiye’de otoban ve otoyol kavramları genel olarak aynı anlamda kullanılsa da bilinenin aksine bu iki kavram arasında birtakım farklı detaylar söz konusudur.
Otoyol, uluslararası alanda geçerliliği olan bir kelime olarak Türkiye ile birlikte pek çok ülkede kullanılır. Otoyollar, yüksek hızlı trafiğe uygun olarak tasarlanan ve rotası uluslararası seyahatlere kadar varan uzunluklara sahip olan yollardır. Örneğin, Türkiye’nin en meşhur otoyollarından biri olan TEM Otoyolu (Avrupa E-yolu E80) Portekiz’den İran’a kadar kesintisiz olarak ilerleyen bir yoldur. Türkiye’de de Trakya, İstanbul ve Doğu Anadolu üzerinden geçen TEM Otoyolu, ücretli ve belirli hız sınırlamalarının olduğu, genel olarak dört şeritli geniş bir yoldur. Otobanlar ise otoyollardan farklı olarak daha çok ulusal ya da şehir içi yolculuklarda kullanılan, otoyollardan farklı olarak üç şerite sahip olan yollardır.
Türkiye'de şehirlerarası yolculuklarda genellikle 'Devlet Yolları' ve 'Otoyollar' (Halk arasında Otoban) kullanılır. Devlet yolları genellikle ücretsizdir ve hız limitleri otoyollara göre daha düşüktür (Bölünmüş yollarda 110 km/s). Otoyollar ise yüksek standartlı, ücretli geçiş yapılan ve hız sınırının 130 km/s veya 140 km/s olduğu yollardır. Yerleşim yeri dışındaki çift yönlü karayolları ve bölünmüş karayolları bu sınıfta değerlendirilir.
